Tag: wodór
Bomba wodorowa
Bomba wodorowa to rozwinięcie idei bomby atomowej. Do wytworzenia siły niszczącej wykorzystuje się tutaj reakcję odwrotną do rozszczepiania jąder atomowych czyli syntezę atomową – reakcję termojądrową. Fuzja atomowa to reakcja, która powoduje świecenie słońca więc można sobie łatwo wyobrazić jak gigantyczna energia jest w niej zawarta.
W trakcie wybuchu łączone są atomy wodoru i helu w cięższe pierwiastki. Zainicjowanie takiego połączenia wymaga gigantycznej energii i ogromnego ciśnienia. Proces wytworzenia odpowiednich warunków jest na tyle trudny, że zdecydowano się wykorzystać do ich wytworzenia zapalnik będący de facto klasyczną bombą atomową.
Moc broni termojądrowej może być nieporównywalnie większa od klasycznej broni atomowej gdyż po zainicjowaniu pierwszej reakcji syntezy można wywoływać bez większych problemów kolejne bazując na energii wytworzonej przez poprzednie wybuchy. Najsilniejsza skonstruowana tego typu bomba miała moc porównywalną z ponad 4.000 ładunków zrzuconych na Hiroszimę.
Bomba po raz pierwszy zdetonowana w listopadzie 1952 roku była pierwszą bombą o łączonym charakterze, mającą „zapalnik” zbudowany z typowej bomby atomowej o typie ładunku rozszczepialnego (rozszczepianie jąder atomowych). Założenia teoretyczne były dokonaniem matematyka Energia tego wybuchu inicjowała drugą reakcję syntezy pierwiastków. Dawało to niespotykaną moc przy zachowaniu dopuszczalnej masy i kosztów produkcji bomby. Projekty produkcji bomb wykorzystujących zjawisko syntezy nie były nowe, ponieważ teoretyczne podwaliny stworzyli już Niemcy podczas drugiej wojny światowej.
